Zapraszam Was na kolejny konkurs z książką ;) tym razem do wygrania fantastyczna “Kuchnia Neli” Anieli Rubinstein. Pozycja, która się nie starzeje, źródło fantastycznych przepisów, wielu tradycyjnych receptur… i właśnie do tradycji będzie odwoływał się konkurs. Zapraszam.

“Kuchnia Neli” to książka, którą pewnie część z Was ma w domu, książka, w której przepisy są najróżniejsze, ale przede wszystkim tradycyjne, które czasem dzisiaj się pomija a niektóre dania robi na skróty.

Co trzeba zrobić by wygrać książkę?

Wystarczy, że w komentarzach poniżej napiszecie o najbardziej tradycyjnym daniu dla Was, bez którego nie wyobrażacie sobie kuchni. Babcine pierogi, zupa, która pojawia się jedynie od święta? Napiszcie jakie danie u Was, czy w Waszym rodzinnym domu, a może u kogoś Wam bliskiego, gości. Co jest tradycyjne i pyszne. A może macie z tym daniem jakąś historię?

Mam jeden egzemplarz książki dla Was i postaram się wybrać wypowiedź, która najbardziej mnie poruszy, zdziwi czy zaskoczy :) Pochwalcie się swoją tradycją! :)

Czas do wtorku do północy, czyli do 7 września. A wyniki w środę wieczorkiem. Życzę Wam miłej zabawy i wspaniałych wspomnień.

Chleb jasny na zakwasie z dodatkiem mąki z prosa. Proso jest chyba jedynym zbożem zasadowym, więc jego dodanie do pieczywa łagodzi smak i sprawia, że chleb jest lepiej przyswajalny. Przynajmniej tak wynika z moich doświadczeń :)

Jednak proso sprawia też pewne problemy, bo nie można upiec chleba tylko na takiej mące, ale już jej dodatek jest mile widziany, chociaż i tak chleb z prosem, za każdym razem jak go robię, wychodzi troszkę bardziej rozjechany na boki niż inne chleby, np. chleb polski. Jeśli macie obawy to polecam go wrzucić do foremki.

W każdym razie chleb wychodzi bardzo smaczny, podobny do wspomnianego polskiego, ale właśnie z tą różnicą, że jest troszkę mniej kwaskowaty (trudno to opisać słowami…). Smaczny i już!

Chleb z prosem

Składniki

zaczyn:

• 50 g zakwasu
• 70 g mąki razowej żytniej
• 70 g wody

ciasto właściwe:

• 330 g mąki pszennej typ 480
• 70 g mąki z prosa
• 280 g wody
• szczypta soli
• łyżeczka cukru

Przygotowanie -- wersja ilustrowana

	Krok 1. ETAP !: nastawiam zaczyn, czyli mieszam składniki i odstawiam na przynajmniej 8 godz.
	Krok 2. ETAP II: do zaczynu dodaje pozostałe składniki, mieszam. Potem przekładam na blat posypany mąką i wyrabiam. Uwaga ciasto jest bardzo rzadkie, ale dawajcie tylko tyle mąki, by nie lepiło się do dłoni.
	Krok 3. Wstawiam do miski by wyrosło, na około 1-2 godzinki. Potem przekładam na blat i składam jak kopertę (tak na trzy) zlepiam brzegi. Uwaga bardzo lepkie.
	Krok 4. Wkładam do omączonego koszyka i odstawiam na 2-5 godzin.
	Krok 5. Wyrośnięte ciasto przerzucam szybko na blaszkę, nacinam i wstawiam do nagrzanego do 230 C piekarnika, piekę ok. 25 minut. Po upieczeniu smaruję wodą, a kroję po wystudzeniu. Jeśli macie obawy, że chleb Wam się zbytnio rozjedzie, to polecam piec w formie keksowej. Wtedy zamiast do koszyka włóżcie chleb do formy wyłożonej papierem (lub posypanej mąką, ale papier ułatwia sprawę) i niech tam wyrasta. I potem w tej formie do piekarnika :)

I czas na ogłoszenie wyników konkursu z książką w tle, w którym do wygrania była książka Piotra Adamczewskiego “Tańce wokół stołu”. Konkurs okazał się niesamowicie sympatyczny, Wasze wypowiedzi “lubię, ale…” wszystkie bez wyjątku okazały się przemiłe. Trudna decyzja!

Jednak by Was dłużej nie trzymać w niepewności, informuję, że najbardziej rozbawiła mnie:

Asia i jej cebula :)

Asia w sposób zabawny opowiedziała jak to cebulę lubi, dania z cebulą chętnie jada i tak dalej, ale nie lubi, gdy tą cebulę… widać. Wtedy danie jest całkowicie zdyskwalifikowane. Brzmi nawet logicznie :)

Asiu gratuluję wygranej książki i zaraz napiszę e-maila do Ciebie.

A co jeszcze jest lubicie, ale…

Z Waszych wypowiedzi wynika, że wiele osób nie znosi rodzynek w cieście :) jestem ciekawa, czy macie na to jakieś uzasadnienie, bo ostatnio dowiedziałam się, że jedna mała dziewczynka wyjmuje rodzynki z ciasta, bo są to tak naprawdę… muchy! Przyznacie, że bardzo pomysłowe.

Po drugie okazuje się, że czekolada to nie jest to co tygryski lubią najbardziej (nigdy nie myślałam, że to odkryję!). Zdarzało się, że ktoś nie lubi lodów, ciasta, słodyczy, ale prawdziwym “hitem” w tym temacie okazała się czekoladowa pizza. Ja sama nie jadłam, lubię za to pizze owocową, więc może kiedyś sprawdzę co tak Wam nie smakuje :)

Wśród Was zdarzyło się kilka osób, które lubią… wszystko! Jestem pod ogromnym wrażeniem.

Wasze wypowiedzi czytałam z ogromnym entuzjazmem, wszystkie bez wyjątku okazały się bardzo ciekawe i miłe. Był nawet wierszyk! Okazało się, że wiele Waszych “ale…” ma związek z dzieciństwem, kiedy to jedliście różne “smakołyki”, które średnio Wam przypadły do gustu. Zaskoczeniem były też dla mnie jogurty z owocami i to jak wiele kombinacji jest “niezjadliwych” :)

Dziękuję Wam za przemiłe wypowiedzi, z przyjemnością czytałam wszystkie. Obiecuję kolejne sympatyczne konkursy. A kolejny już… jutro!

To śniadanie nie należy na pewno to dań dietetycznych, ale za to jakie jest smaczne! :) Omlet śniadaniowy z serem pleśniowym to taka alternatywa dla zwykłej jajecznicy, szybko i smacznie. Pokazywałam Wam już przepis na taki jajeczny omlet, a tym razem w innej, równie smacznej kompozycji.

Polecam wybrać różne rodzaje serów, ja dałam kilka kawałków camemberta, troszkę koziego i parmezan, a do tego pomidorki koktajlowe. Wyszło pysznie!

Omlet śniadaniowy z pleśniowym serem

Składniki

• 2 jajka
• szczypta soli
• szczypta pieprzu
• łyżka wody
• kilka plasterków serów
• pomidorki koktajlowe
• 2 łyżki masła

Przygotowanie -- wersja ilustrowana

	Krok 1. W miseczce mieszam jajka z dodatkiem wody i przypraw.
	Krok 2. Sery kroję na plasterki, pomidorki również.
	Krok 3. Na patelni rozgrzewam masło, wlewam jaja, wrzucam sery i pomidorki i lekko potrząsam patelnią by jajka lekko pokryły “nadzienie”. Smażę na średnim ogniu, aż całość się zetnie. Gotowe, smacznego.

Dzisiaj zapraszam Was na grilla :) a dokładniej kotleciki z grilla w kształcie małych kuleczek, doprawione majerankiem i pieprzem. Proste i smaczne! Chociaż z góry uprzedzam -- ulepcie albo malutkie kulki, albo lekko je spłaszczcie, bo inaczej długo będziecie grillować.

Odradzam też wszelakie szaszłykowe patyczki, ja próbowałam i jednak najlepiej grillować te kotleciki na tackach. Podałam z pomidorami. Takie kotleciki możecie też zrobić na grillowej patelni lub grillu elektrycznym. Smacznego.

Kotleciki z grilla

Składniki

• 400 g mięsa mielonego wieprzowego
• 1 łyżeczka majeranku
• 1 jajko
• 1 łyżka bułki tartej
• 1 łyżeczka pieprzu grubo mielonego
• szczypta soli
• mąka do obtoczenia

Przygotowanie -- wersja ilustrowana

	Krok 1. Wszystkie składniki (prócz mąki) mieszam w misce, a potem lepię malutkie kulki, a jeszcze lepiej lekko spłaszczone kulki.
	Krok 2. Grilluję na tackach :) Smacznego.

Pomidory lubimy zjadać w stanie surowym, dodawać do potraw, pic ich sok. Mamy z nimi do czynienia w kuchni przez okrągły rok, chociaż te dojrzewające teraz są najsmaczniejsze. Jednak nie wszyscy wiedza, że kiedyś uważano je za silnie trujące, a współcześnie okazało się, że ich spożycie może zapobiegać kilku bardzo groźnym chorobom.

Dzisiaj nasza ulubiona dietetyk opowie Wam o pomidorach i wszystkim co warto o nich wiedzieć, a na koniec oczywiście porcja pomidorowych przepisów ;-)

Historia pomidora

Ich liście i łodygi faktycznie są trujące. Zanim zajęli się nimi hodowcy owoce pomidorów były zaledwie żółtymi lub czerwonawymi kulkami o średnicy około 1 cm. Do Europy zostały przywiezione w XVI wieku z Ameryki Południowej, prawdopodobnie z Peru. Początkowo traktowano pomidory jak rośliny ozdobne. Są spokrewnione z papryką, ziemniakami i silnie trującymi psiankami.

Astecy nazywali je „xitomatl”, co z biegiem czasu dość łatwo przekształcono w „tomate”. Uznane za afrodyzjaki (w połowie XVIw.) zyskały przydomek „poma amoris” czyli jabłka miłości. Ta nazwa ewoluowała do włoskiego „pomi d’oro”, francuskiego ‘pomme d’amour” i polskich „pomidorów”.

Pierwszy zachowany drukowany przepis uwzględniający pomidory (sos pomidorowy w stylu hiszpańskim) zachował się w książce z 1692 roku. Jednak dopiero w XIX wieku uznano je powszechnie (już po wielu ogrodniczych modyfikacjach) za zdrowe i smaczne pożywienie. I tak z trującego paskudztwa zmiana wizerunku uczyniła… lekarstwo! Uznano, że pomidory są doskonałe na: choroby jelit, bóle głowy, ucisk w klatce piersiowej, ociężałość wątroby, ogólne osłabienie organizmu, problemy z woreczkiem żółciowym, suchoty, ciężką niestrawność a nawet cholerę i jako panaceum po udarach.

To właśnie w drugiej połowie XIX wieku powstało najwięcej pomidorowych przepisów. Dodawano je prawie do wszystkiego, nawet do ciast. Łączono ze wszystkimi możliwymi produktami, od octu i musztardy poczynając na cukrze i syropie klonowym w pomidorowych konfiturach kończąc. Z pomidorów produkowano też wino i jego musujące odmiany.

Pomidory na zdrowie

Współcześni nam naukowcy i badacze wprawdzie nie potwierdzają cudownego działania pomidorów na wszystkie wymienione wyżej przypadłości, jednak stwierdzają, że zawarty w pomidorach likopen może być pomocy w leczeniu kilku schorzeń, miedzy innymi raka prostaty. Na pewno przyczynia się do zapobiegania wielu nieprzyjemnym dolegliwościom. Zanim wrócimy do likopenu, trzeba zaznaczyć, że dla osób z artretyzmem pomidory nie są zalecane. Mogą przyczynić się do wytworzenia stanów zapalnych stawów lub zwiększenia ich sztywności.

Likopen – bioflawonoid, obecny również w owocach guawy, dzikiej róży, arbuzach i różowych grapefruitach. Z pomidorów najlepiej uwalnia się podczas gotowania z niewielką ilością oliwy lub oleju, czyli tłuszczów roślinnych. Jest go więcej i jest skuteczniejszy, lepiej przyswajalny z przetworów pomidorowych (sosów, ketchupu, koncentratu), niż ze świeżych owoców.

Jest dobrym przeciwutleniaczem i dlatego może chronić przed chorobami serca. Badania serca i pomiary zawartości likopenu w tkance tłuszczowej wykonane u 1374 mężczyzn pokazały, że może obniżyć ryzyko ataku serca aż o 50%.

Zmniejsza ryzyko zachorowania na raka. Podczas wieloletnich badan (ponad 10 lat) wykonanych u 47000 mężczyzn stwierdzono, że u badanych, którzy jedli produkty pomidorowe częściej niż 2 razy w tygodniu o 21-34% spadło ryzyka zachorowania na raka prostaty. Ci którzy jedli więcej niż 10 posiłków zawierających produkty pomidorowe w ciągu tygodnia, mieli o 45% mniejsze ryzyko zachorowanie na raka prostaty. Kobiety z wysokim poziomem likopenu zapadają na raka szyjki macicy 5 rzazy rzadziej.

Likopen zapobiega utlenianiu się „złego cholesterolu” (LDL), dzięki czemu zmniejsza się ilość cholesterolu we krwi.

Australijscy naukowcy stwierdzili, że regularne spożywanie niewielkich ilości koncentratu pomidorowego powoduje, że skóra jest odporniejsza na oparzenia słoneczne.

Likopen gromadzi się w surowicy, nadnerczach, wątrobie, jądrach i prostacie. Poziom likopenu w organizmie zależy od stylu życia oraz czynników biologicznych i nie jest ściśle powiązany ze spożyciem owoców czy warzyw. Jednak jedząc przetwory pomidorowe, zwiększamy nasze szanse na zdrowe ciało. Nie poleca się przyjmowania suplementu likopenu (w drażetkach), gdyż substancje znajdujące się w owocach wzmagają skuteczność przyswajania.

Pomidory i potas

Cieszmy się pomidorami, bo przecież te dojrzałe w sierpniowych i wrześniowych promieniach słońca, są najsmaczniejsze. A lekko zmiażdżone łodygi i liście, położone nad dróżkach mrówek, czy pcheł, skutecznie odstraszą męczące owady.

Pomidory są uznawane, za bardo dobre źródło potasu. Według polskich norm żywieniowych powinniśmy sobie dostarczać ok. 3500 mg potasu na dobę. Aby zapewnić tę ilość minerału w diecie i zakładając (co oczywiście nie jest prawda), że w innych produktach go nie ma, musielibyśmy zjeść 1,2 kg pomidorów, lub wypić 1,7 litra soku pomidorowego, ale zaledwie 80 g suszonych pomidorów.

Dobrym źródłem potasu są też suszone przyprawy, suszone owoce np. morele, banany a również soja i makrela. Ale o tym innym razem.

Przepisy z pomidorami

Sadzone jajko a’la kotlet! Jeśli lubicie sadzone jajka to i ta wersja Wam bardzo posmakuje. To takie połączenie kotleta i jajka, szybkie i smaczne :) Pomysł na jajko sadzone w panierce podała swojego czasu nasza czytelniczka na Facebooku i tak oto danie to zagościło u nas na talerzach.

Pomysł jest rewelacyjny, a taki prosty. Jajko możecie opanierować z dwóch stron, ja zrobiłam tylko z jednej, bo uwielbiam żółtko, takie lekko płynne. Niesłychanie tanie danie, którym można się najeść. Do tego proponuję pomidorka lub małosolne ogórki, a do popicia zsiadłe mleczko. Smacznego.

Jajko sadzone w panierce

Składniki

• 2 jajka
• 1 łyżka tartej bułki
• 2 łyżki masła
• sól i pieprz

Przygotowanie -- wersja ilustrowana

	Krok 1. Rozpuszczam masło, wrzucam tartą bułkę, mieszam i wbijam jajka.
	Krok 2. Smażę na średnim ogniu, doprawiam solą i pieprzem i już, gotowe :) Smacznego.

Włoskie kluseczki, podobne do naszych kopytek. W tej wersji -- najprostsze, z ziemniaków, z dodatkiem startego parmezanu. Podałam je polane podsmażoną na maśle bułeczką. Oczywiście możecie je podać z dowolnym sosem albo jako dodatek do mięsa, ale i same w sobie są pyszne.

Gnocchi zazwyczaj mają pasiasty wzorek odbity przy pomocy widelca, ale i bez niego smakują pysznie :) Smacznego.

Gnocchi

Składniki

• 450 g ugotowanych ziemniaków
• 3/4 szklanki mąki
• 2 łyżki oleju
• 1 jajko
• 40 g startego parmezanu
• sól

Przygotowanie -- wersja ilustrowana

	Krok 1. Ugotowane ziemniaki mielę w maszynce.
	Krok 2. Dodaję wszystkie składniki, mieszam.
	Krok 3. Wyrabiam gładkie ciasto.
	Krok 4. Formuję wałeczki i kroje je na paski. Aby miały ładny wzorek jak gnochi wystarczy, że odciśniecie widelec.
	Krok 5. Wrzucam do wrzącej osolonej wody i gotuję jeszcze kilka minut od chwili, gdy kluseczki wypłyną na powierzchnię. Gotowe.

Czasem mam ochotę na szybki barszcz czerwony, by nie korzystać z kartonika robię swój szybki barszczyk, dodaje co prawda kostkę rosołową, ale wychodzi pyszny, aromatyczny i lepszy niż gotowiec. Kokilkę takiego gorącego barszczu każdy wypije z przyjemnością, tym bardziej jeśli podacie do tego kulebiaka rosyjskiego z kapuścianym farszem. Mmmm, pyszności!

Oczywiście taki barszcz czerwony możecie też podać z uszkami, czy to domowymi czy kupnymi, a możecie też dorobić do niego małe grzanki i zaserwować sobie gorący kubek :) Jednym słowem idealne, szybkie danie na chłodniejsze dni. Smacznego.

Barszcz czerwony szybki

Składniki

• 3-4 buraki
• 1,3 l wody
• 2 listki laurowe
• 2 łyżeczki majeranku
• 1 łyżeczka pieprzu
• 2 kulki ziela angielskiego (opcja)
• 1 kostka warzywna (rosołek w kostce lub tym podobne)
• sól
• 1 łyżeczka cukru
• 1 łyżka soku z cytryny

Przygotowanie -- wersja ilustrowana

	Krok 1. Buraki obieram, kroję w kostkę.
	Krok 2. Zalewam wodą, doprawiam i gotuję. Nie zapomnijcie również o soku z cytryny czy cukrze, ten pierwszy dodaje lekkiego kwasku i pozwala zachować cudowny kolor barszczu, a drugi dodaje odrobinę słodyczy. Gotuję aż buraki będą miękkie, około 20-30 minut. Smacznego.

Biszkopt lekki jak chmurka, idealny do tortów, świetny do zajadania przy herbatce. To taki biszkopt baza, robiłam już identyczny z truskawkami czy jabłkami, w każdej kombinacji smakuje wyśmienicie. A jeśli macie ochotę na nie za słodkie ciasto, lekkie, bez dodatków to ten biszkot Wam w ciemno polecam.

Wystarczy, że posypiecie go cukrem pudrem i gotowe. Jeśli chcecie, aby biszkopt był bardziej wilgotny, to zetrzyjcie do ciasta jedno jabłko. Niewiele, a efekt świetny. Zachęcam Was do zrobienia i oczywiście jak zawsze zapraszam na krótki film z przygotowania biszkoptu. Życzę smacznego.

Biszkopt

Składniki

• 4 jajka
• 1/2 szklanka mąki pszennej
• 1/2 szklanka mąki ziemniaczanej
• 1 szklanka cukru pudru
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia

Przygotowanie -- wersja ilustrowana

	Krok 1. Białka oddzielam od żółtek. Białka ubijam z cukrem pudrem na sztywną pianę.
	Krok 2. Do piany dorzucam wszystkie składniki i delikatnie miksuję lub mieszam.
	Krok 3. Przekładam do foremki wyłożonej papierem do pieczenia. Wstawiam do nagrzanego do 180 C piekarnika i piekę ok. 30-35 minut. Posypuję cukrem pudrem, gotowe, smacznego :)